ميل به بقاء در انسان
كتاب: معارف قرآن (3-1)، ص 427
نويسنده: آية الله مصباح يزدى
ميل به بقاء نيز از خواستهاى فطرى انسان است.
آدمى هيچگاه نمىخواهد بميرد زيرا مىانديشد كه مردن،نابود شدن استمىخواهد عمرى طولانى داشته باشد.
قرآن از بنى اسرائيل نقل مىكند كه مىخواستند هزار سال عمر كنند:
بقره/96:
يود احدهم لو يعمر الف سنة .
[هزار،نماد كثرت است نه اينكه مثلا هزار و يكسال نمىخواسته است]اين خواست در همه،حتى در پدر همهى ما حضرت آدم(ع)،نيز وجود داشت و شيطان بر اساس همين خواست، او را فريفت:
طه/120:
هل ادلك على شجرة الخلد و ملك لا يبلى .
آيا مىخواهى تو را به درختى جاودان و سلطنتى نافرسودنى،رهنمون شوم؟
آيه هم اشاره به ميل بقاء و هم مقامطلبى انسان دارد.
بارى،پس اين خواست در همه است و اصل آن بد نيست،منتها بايد نقص شناخت را برطرف ساخت،و توجه كرد به اين كه اين جهان،قابل بقاء نيست و ملك ابدى نزد خداست،انسان بايد به جاى دنيا،به آخرت علاقمند گردد زيرا:
اعلى/17:
و الآخرة خير و ابقى .
و:
عنكبوت/64:
و ان الدار الآخرة لهى الحيوان .
هدف ما انسانی است که محبوب خدا باشد.