تردیدی نیست که هر آن چه مخلوق خداست حسن و نیکو است و بین حسن و خلقت تلازم همیشگی و ابدی وجود دارد و خَلق غیر حسن یک مبنای متنافی الاجزاء و (پارادکس) است. چنان چه قرآن کریم می­فرماید:( الَّذی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ اْلإِنْسانِ مِنْ طینٍ،او همان کسی است که هر چه را آفرید نیکو آفرید؛ و آفرینش انسان را از گِل آغاز کرد؛)[i]